God’s liefde laten zien aan kwetsbare kinderen bij Noah’s Ark in Uganda

Contrast

Sommige foto’s worden beter door het contrast te verhogen. De kleuren worden minder grijs en details worden vaak beter zichtbaar. Ik maak aardig wat foto’s. Niet meer zo veel als een paar jaar geleden, want het Public Relations team is uitgebreid en mijn teamgenoten kunnen ook mooie foto’s maken. Eind vorig jaar (een paar dagen geleden dus) moest ik denken aan het woord contrast. Niet het contrast in mijn foto’s, maar tussen mijn foto’s.

Links een vrolijke jongen. Ik weet niet wie hij is, hij was er op de dag dat we de kerstpakketten uitdeelden aan gezinnen van de basisschool. Hij was helemaal blij met de rekstok en draaide er vrolijk om heen met zijn sterke benen. Rechts spelen benen ook een belangrijke rol. Deze foto laat echter iets heel anders zien. Het meisje was geslagen. Mishandeld. Duidelijk te zien. Toen we vroegen wie dit had gedaan, deed het antwoord mij pijn: “baba” (vader).

Links ziet u Hulda. Haar ogen glimmen door de glitters op haar gezicht en haar mooie outfit als engel in ons kersttoneelstuk. Rechts de moedeloze blik van de broer van het meisje met de littekens op haar benen. Hij was ook mishandeld door zijn vader. Als ik zijn hele gezicht kon laten zien dan zou hij u aanstaren met een blik die u zou raken. Ik weet niet wat er op dat moment in hem omging, maar grote kans dat hij precies hetzelfde dacht als ik: “waarom?”.

Links Jackson met een lekker oliebol. Onze kinderen kunnen best wel eens klagen over het eten, of zeggen dat ze honger hebben. Ik zeg ook wel eens dat ik honger heb. Maar stiekem heb ik dat nooit echt. Er is altijd wel wat te eten in huis. Wij zijn gezegend met genoeg om het eten te kopen wat we nodig hebben. Gezegend met genoeg om te kopen wat we lekker vinden. Rechts een jongetje opgenomen in onze ondervoedingskliniek. Ik herinner me zijn leeftijd of zijn achtengrondverhaal niet meer, maar de foto laat genoeg zien. Hij had honger.

Op het eerste gezicht zit er niet zo veel contrast tussen deze twee foto’s. Twe e maal Katie, twee maal een baby. Maar er zit wel degelijk een contrast tussen, ook al is het misschien niet zo sterk als voorgaande foto’s. Katie is een geweldige moeder voor Patricia en een fantastische vrouw voor mij. Patricia groeit en ontwikkeld zich goed. Ze groeit op met twee ouders die van haar houden – en nog veel meer kinderen en volwassenen om haar heen als een bonus. Rechts ziet u Katie met Favour. Haar moeder overleed vlak na de bevalling en haar vader is niet in staat om voor Favour en haar tweelingzusje én zijn andere kinderen te zorgen zonder de borstmelk van zijn vrouw. Daarom is de tweeling nu bij Noah’s Ark. Favour groeit niet zo goed. Het gaat langzaam. Sinds een paar maanden kolft Katie borstmelk en dit heeft Favor goed gedaan. Ze groeit nog niet zo hard als haar tweelingzusje, maar ze ontwikkelt zich. Ze lacht, beweegt. Favour en haar tweelingzusje hebben dezelfde start gekregen, hebben waarschijnlijk veel DNA gemeen, en toch is er een groot contrast tussen de twee. Ook nu Favor en Patricia dezelfde voeding krijgen (oké, inmiddels eet Patricia bijna alles wat wij ook eten, dus het gaat niet helemaal meer op…), blijft er een groot contrast bestaan. Waarom groeit Patricia zo goed? Waarom mocht zij wel genieten van haar moeder? Ik ben trots op Katie dat zij een beetje moeder voor Favour is. Ook al is het onzichtbaar.

Vorige

Dit jaar…

3 Comments

  1. Ingrid van Hagen

    Ontroerend Christian 😓

  2. Nely Vlootman

    Wat mooi dat jullie zoveel kunnen en mogen betekenen voor deze kinderen en wat mooi verwoord Christian.

  3. Thea

    Wat lief van Katie dat ze dat doet. En wat een goed werk doen jullie daar. Veel zegen in 2020 toegewenst voor jullie als gezin en voor alle mensen om jullie heen waar jullie met elkaar voor mogen zorgen.

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén