Kerstdrukte bij Noah’s Ark bestaat niet uit zorgen over de laatste kerstinkopen, of het kerstdiner wel smaakt, dat we op kerstavond én kerstdag naar kerk gaan, of wanneer de schoonfamilie langskomt. Onze kerstdrukte bestaat uit het bereiken van meer dan 8,000 mensen met het kerstverhaal. Sinterklaas was Uganda nog niet uit of Kerst stond al weer voor de deur. Ik kan u nog niet eens over Kerst zelf schrijven, want zo ver is het nog niet. Toch heb ik genoeg te vertellen!

Cantate
Vorig jaar hielden we voor het eerst een “Cantate”: een kerstspel met toneel, zang, dans en natuurlijk de kerstboodschap. Waar het vorig jaar vooral een toneelstuk in het Engels was, hebben we er dit jaar gekozen voor de lokale taal Luganda zo dat zo veel mogelijk mensen zo veel mogelijk begrijpen. De aanloop was vrij stroef, niet veel mensen hadden interesse of motivatie, maar uit eindelijk kwam alles op zijn plaats terecht.

Omdat er vorig jaar zo veel mensen voor de poort stonden, en er nog eens zo veel weggestuurd moesten worden, besloten we dit jaar gratis toegangskaarten uit te delen. Op maandag 14 december werden deze door een team van 52 mensen in de omgeving uitgedeeld, huis voor huis, gezin voor gezin. Ik had 6.400 kaartjes laten drukken, snijden en rillen. De 800 kaartjes per opvoering waren gedrukt op vrolijk gekleurd papier en hadden een echt scheurrandje. Daar was is stiekem nog het meest blij over. De kaartjes deden hun werk en zorgde voor een gevulde kerk zonder een overvloed aan mensen. Er zijn wel een paar vervalste kaartjes gevonden en ze waren te koop op de zwarte markt, maar dat mocht onze pret niet drukken.

De eerste opvoering was dinsdag. De cantate zelf had het volgende concept. Achter in onze kerk, op zo’n drie meter hoogte, bevonden zich twee engelen. Kerstengelen. Zij voerden een levendig gesprek in Luganda over waarom Jezus nou naar de aarde zou gaan. Eén engel wist het allemaal en de andere vond het maar gek. “Waarom gaat hij naar beneden? Weet hij niet dat de meeste mensen niet eens naar Hem zouden luisteren?!” – “Dat weet Hij. Maar Hij houdt van hen”. Verschillende scenes werden uitgebeeld op het podium in dans, zang of uitbeelden: geen gesproken woorden. Dit maakte het repeteren vooraf een stuk eenvoudiger. Er was ballet (spreek uit: balee), traditionele Maganda dans, moderne dans en een mooie solo “Mary Did You Know” van uncle Zadock, de zingende toneelregiseur. Samen met getalenteerde tieners was ik verantwoordelijk voor de muziek en liep ik achter veel losse eindjes aan. Zo denkt niemand er bij na om de lichtjes in de grote kerstboom op het podium uit te schakelen als er niemand meer in de kerk is. ’s Avonds deed ik de kerk op slot en ’s ochtends vroeg deed ik hem weer open. Ja, ik ben een zoon van een koster.

Traditionele dansHerders en wijzen.De twee kerstengelen in de hemel.
En zo ging dat vier dagen lang, twee keer per dag. Iedere dag hadden we zo’n 1.000 man (bedoelende mannen, vrouwen en kinderen) in de kerk. Helaas kreeg ik op de tweede dag veel last van mijn, wat nu blijkt, amandelen. Slikken deed behoorlijk veel pijn. Helaas is dat nu nog steeds zo, al wordt het al veel minder. Ik heb wat medicatie maar kon zo weinig rust vinden dat dat ook niet zo veel hielpen kon. Mijn doktersrekening was verschrikkelijk hoog: 13,000 Shilling. Als ik nog een extra donatie voor die kosten (€3,82) kan krijgen dan stel ik dat zeer op prijs.

In deze week hebben zo’n 8000 mensen de ware betekenis van Kerst in hun eigen taal gehoord. Dat er een God zo, tja, zal ik zeggen, “gek” was om naar de aarde te komen omdat Hij zo veel van ons houdt. Het is misschien maar één zaadje, maar dat is in ieder geval geplant.

Schoenendozen
Na afloop kregen alle kinderen een schoenendoos. Die kent u vast wel, veel basisscholen doen daar aan mee. Deze schoenendozen kwamen niet uit Nederland maar dat maakt voor de kinderen niet uit. Ook dit hadden we beter aangepakt dan vorig jaar, de dozen werden vlak voor de poort uitgedeeld. Hiermee voorkwamen we dat kinderen – of volwassenen – twee of drie keer in de rij gaan staan. Doos gekregen? Er uit! Ook kregen de kinderen een knuffel en iedereen kreeg het Nieuwe Testament mee. Niet de originele versie, maar een kopie op modern papier bedoel ik dan.

Vandaag werden nog meer mensen blij gemaakt: families met kinderen op New Horizon kregen namens hun sponsoren een “kerstpakket”. Net als vorig jaar gevuld met eten (tomaten, ui, kook bananen, meel, suiker…) huishoudmiddelen zoals zeep en lucifers én en lekker snoepje. Voor ons Hollanders klinkt dit nou niet echt bijzonder, maar voor veel mensen hier een waar festijn. Naast dat het pakket een behoorlijke waarde heeft (zo’n 70.000 shilling, een maandsalaris van 120.000 shilling is niet ongewoon), is het ook de gedachte dat mensen ver weg om hen geeft iets wat onder de mensen leeft.